21 Mart “Ülkelerarası Orman Günü”nün anımsattıkları……

 

Merhaba;
Büyük hukukbilimcimiz Hıfzı Veldet Velidedeoğlu; 1986 yılında Cumhuriyet’deki yayımlanan
“ ‘Orman” deyince okumazlar ki…” başlıklı değinisinde şöyle bir açıklama yapmıştı:
“Evet, ‘orman’ sözcüğünü veya başlığını görünce çoğu aydınımız o yazıyı okumaz. Ormanı
kendi ilgi alanı dışında sayar. Ben onları, Fransızların ‘gourmet’ dedikleri damak
zevkine düşkün kişilere benzetirim: Karidesli, levrekli, bonfileli sofralara alışmışlardır.
Kuru fasulyeli tabak geldi mi, burun kıvırırlar. Onların karides, levrek veya bonfileli sofrası
düşün, felsefe, ekonomi, politika yazılarıdır. Sadece böyle ince ve karmaşık konulardan
zevk alırlar. Orman konusu ise kuru fasulyedir onların çoğu için.”

Velidedeoğlu’nun bu açıklamasına tümüyle katılmış, yıllarca da sözü edilen durumun
değiştirilmesi gerektiğini savunmuştum. Yaşasaydı, bu olumsuzluğun günümüzde büyük
ölçüde aşıldığını görüp mutlu olurdu. Gerçekten de; yurttaşlarımızın çoğunluğu günümüzde
“orman” deyince artık hem okuyor hem de “ormanlara” zarar verebileceğini
düşündükleri hukuksal düzenlemeler ile uygulamalardan kaygılanıyor; elinden geldiğince
de bunları önlemeye çabalıyor. Öyle ki, kimilerinin bu yolda canını yitirmesi bile
onları yıldıramıyor. Ancak, bu kez de çoğu “ ‘ormancılık’ deyince okumuyor”! Ormancılığı
yalnızca teknik bir etkinlik alanı olarak anlıyor çünkü. Bu da artık aşılması
gereken bir yanılsamadır.
Ülkemizde “ormancılık” yalnızca ormancılık değildir !
Çoğunluk öyle sanıyor, dolayısıyla “fena halde” yanılıyor. Bir kez; orman ekosistemleri
bir arazi üzerinde bulunuyor ya da oluşturulabiliyor. Öyle olduğu içindir ki, hem 1937
yılında çıkarılan 3116 sayılı, hem de 1956 yılında çıkarılan ancak tam 29 kez değiştirilmesine
karşın günümüzde de yürürlükte olan 6831 sayılı Orman Kanunu’nda,
hukuksal olarak “orman” sayılacak yerler tanımlanırken;

Yazının tümü için lütfen tıklayınız

Mavi Mektup (8)


  • gplus
  • pinterest

Yazar

Doç.Dr.Yücel ÇAĞLAR

Orman Yüksek Mühendisi
• 1970 yılında İÜ Orman Fakültesi’ni bitirmiştir.
• 1976 yılına değin Orman Genel Müdürlüğü’nün Edremit, Siirt ve Sarıkamış Devlet Orman İşletmeleri’nde orman bölge şefliği görevlerinde bulunmuş; 1973-1976 aralığında Ormancılık Araştırma Enstitüsü’nde ve Kasım 1976- Mart 2007 döneminde de Milli Prodüktivite Merkezi’nde orman işletmeciliği, ormancılık ekonomisi, çevre yönetimi, ve verimlilik yönetimi konularında araştırmanlık ve eğitmenlik yapmıştır.
• 1976 yılında A.İ..T.İ.A’da “Matematik-İstatistik” dalında yüksek lisans, 1986 yılında İÜ Orman Fakültesi’nde doktora yapmış, 1988 yılında da yine İÜ Orman Fakültesi’nde doçent olmuştur.
• 1981-1982 döneminde aylık “Ormancılığımıza Katkı” gazetesini ve 1985-1991 döneminde de bilimsel, iki aylık “Çevre ve Ormancılık” dergilerini yayımlamıştır.
• 1989 yılında Kırsal Çevre ve Ormancılık Sorunları Araştırma Derneği’ni kurmuş; bu Dernek çatısı altında, çoğunluğu Birleşmiş Milletler olmak üzere çeşitli ülkelerarası kuruluşlar tarafından desteklenen yirmi dolayında projeyi yürütmüş; çeşitli demokratik kitle örgütlerinde gönüllü yöneticilik ve danışmanlık yapmış, etkinliklerini örgütlemiştir.
• 1986 Yılında Türkiye Ormancılar Derneği tarafından “Yılın Ormancısı” seçilmiş, 1994 yılında Milliyet Gazetesi’nin “Abdi İpekçi Barış Ödülü”nü, 1995 yılın Türkiye Ziraatçılar Derneği’nin “Özel Ödülü”nü, 1997 yılında TEMA’nın “Hizmet Ödülü”nü, 2003 yılında TMMOB Çevre Mühendisleri Odası’nın “Çevre Toplum Başarı Ödülü”nü, 2008 yılında da Akdeniz Üniversitesi Çevre Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü’nün “Çevre Hizmet Ödülü”nü almıştır.
• 1994-2001 döneminde TÜBİTAK Tarım, Ormancılık ve Gıda Teknolojileri Grubu Yürütme Komitesi’nde “ormancı üye” olarak görev yapmıştır.
• Çevre Bakanlığı’nın Türkiye Ulusal Çevre Stratejisi ve Eylem Planı’nı, Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Çevre Özel İhtisas Komisyonu Raporu’nu hazırlamıştır.
Kitap olarak yayımlanmış kırkı aşkın araştırması, çeşitli yayın organlarında yayımlanmış incelemeleri vardır.

Leave a comment